ترجمهء خطبهء نود و دوم از سخنان آن حضرت است در آن هنگام كه مردم خواستند پس از كشته شدن عثمان به او بيعت كنند فرموده است . ( مرا رها كنيد و از ديگرى التماس كنيد زيرا ما به استقبال امرى مىرويم كه جنبه‌ها و رنگهائى دارد دلها بر آن تاب نياورد و عقول بر آن ثبات نمىدارد آفاق فضاى آينده را ابر فرا گرفته و راه راست مشوّه و ناشناخته است . و بدانيد : قطعا اگر پاسخ مثبت در اين امر به شما بدهم ، طبق آنچه كه مىدانم با شما عمل خواهم كرد و به سخن هيچ گوينده و ملامت هيچ ملامتگرى گوش فرا نخواهم داد و اگر مرا رها كنيد من مانند يكى از شما خواهم بود و شايد كه من شنواتر و مطيعتر از همهء شما بان كسى خواهم بود كه امر زمامدارى خود را به او سپرده‌ايد و من براى شما وزير باشم بهتر از آن است كه امير شما باشم .